an Nisaa; (4:59) - Augustus

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَطِيعُواْ اللّهَ وَأَطِيعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِي الأَمْرِ مِنكُمْ فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللّهِ وَالرَّسُولِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلاً

O, gij die gelooft, gehoorzaamt Allah en Zijn boodschapper en degenen, die onder u gezag hebben. En indien gij over iets twist, verwijst het naar Allah en Zijn boodschapper, als gij gelooft in Allah en de laatste Dag. Dit is beter en uiteindelijk het beste. (Surat an Nisaa; 4:59)

لما أمر الولاة بأداء الأمانات إلى أهلها وأن يحكموا بالعدل ، أمر الناس بأن يطيعوهم وينزلوا على قضاياهم . والمراد بأولي الأمر منكم : أمراء الحق؛ لأن أمراء الجور الله ورسوله بريئان منهم ، فلا يعطفون على الله ورسوله في وجوب الطاعة لهم

Zoals Allah de gezaghebbende heeft bevolen om de Amana (hetgeen toevertrouwd is) terug te geven aan haar verschuldigde en dat zij oordelen met rechtvaardigheid, heeft hij de mensen bevolen om hen te gehoorzamen en aan hun vonnissen toe te geven.

En de bedoeling met de gezaghebbende onder jullie is: de rechtvaardige leiders; omdat Allah en zijn boodschappers onschuldig zijn van onrechtvaardige leiders, zij worden dan ook niet verenigd met Allah en zijn boodschapper in de verplichting tot gehoorzaamheid aan hen. (Tafsir Al Qurtubi: tafsir surat An-nisaa pagina 259)

O jullie die geloven Allah beveelt jullie om hetgeen jullie toevertrouwd is terug te geven aan hen die jullie verschuldigd zijn. En wanneer jullie oordelen tussen de mensen, te oordelen met rechtvaardigheid. Waarlijk hoe voortreffelijk zijn de leringen die Allah jullie geeft. Waarlijk Allah is Alhorende Alziende. O jullie die geloven gehoorzaam Allah en zijn boodschapper en de gezaghebbende onder jullie. En als jullie verschillen onder jullie keer dan terug tot Allah en de boodschapper als jullie geloven in Allah en de laatste dag. Dat is het beste en meest gepaste voor om mee te beslissen.

النساء : ( 59 ) يا أيها الذين . . . . .
قوله تعالى ) فإن تنازعتم فى شىء فردوه إلى الله ( الآية أمر الله في هذه الآية الكريمة بأن كل شئ تنازع فيه الناس من أصل الدين وفروعه إن يرد التنازع في ذلك إلى كتاب الله وسنة نبيه ( صلى الله عليه وسلم ) لأنه تعالى قال ) من يطع الرسول فقد أطاع الله ( واوضح هذا المأمور به هنا بقوله ) وما اختلفتم فيه من شئ فحكمه إلى الله ( ويفهم من هذه الآية الكريمة أنه لا يجوز التحاكم إلى غير كتاب الله وسنة نبيه ( صلى الله عليه وسلم ) وقد أوضح تعالى هذا المفهوم موبخا للمتحاكمين إلى غير كتاب الله وسنة نبيه ( صلى الله عليه وسلم ) مبينا أن الشيطان أضلهم ضلالا بعيدا عن الحق بقوله ) ألم تر إلى الذين يزعمون أنهم ءامنوا بما أنزل إليك وما أنزل من قبلك يريدون أن يتحاكموا إلى الطاغوت وقد أمروا أن يكفروا به ويريد الشيطان أن يضلهم ضلالا بعيدا ( وأشار إلى أنه لا يؤمن أحد حتى يكفر بالطاغوت بقوله : ( فمن يكفر بالطاغوت ويؤمن بالله فقد

________________________________________

"""" صفحة رقم 245 """"
استمسك بالعروة الوثقى ).
ومفهوم الشرط أن من لم يكفر بالطاغوت لم يستمسك بالعروة الوثقى وهو كذلك ومن لم يستمسك بالعروة الوثقى فهو بمعزل عن الإيمان ؛ لأن الإيمان بالله هو العروة الوثقى والإيمان بالطاغوت يستحيل اجتماعه مع الإيمان بالله ؛ لأن الكفر بالطاغوت شرط في الإيمان بالله أو ركن منه كما هو صريح قوله : ( فمن يكفر بالطاغوت ).

An-nisaa 59: Allah beveelt in deze Ayah  om in alles waarin wordt verschild tussen de mensen  van aslu deen of furuu’ ad deen  daarin terug te keren naar het boek van Allah en de sunnah van zijn profeet ( sallah Allahu aleihi wa sallam) omdat Hij ta’ala heeft gezegd من يطع الرسول فقد أطاع الله  ( Wie de boodschapper gehoorzaamd die heeft Allah gehoorzaamd)  deze ayah( An-nisaa 59) wordt duidelijk gemaakt in de volgende ayah وما اختلفتم فيه من شئ فحكمه إلى الله ( En in hetgeen jullie verschillen zijn oordeel is aan Allah) En uit deze ayah wordt begrepen dat het niet toegestaan is om oordeel te zoeken bij iets anders dan het boek van Allah en de sunnah van Zijn profeet ( salla Allahu aleihi wa sallam). Allah heeft dit duidelijk gemaakt berispend tot degenen die oordeel zoeken bij iets anders dan het boek van Allah en de sunnah van Zijn profeet ( salla Allahu aleihi wa sallam) duidelijk makend dat de shaytaan ze ver heeft doen afdwalen van de waarheid in Zijn woorden: ألم تر إلى الذين يزعمون أنهم ءامنوا بما أنزل إليك وما أنزل من قبلك يريدون أن يتحاكموا إلى الطاغوت وقد أمروا أن يكفروا به ويريد الشيطان أن يضلهم ضلالا بعيدا ( heeft gij degenen niet gezien die claimen dat zij geloven in hetgeen tot jou is neergezonden en hetgeen wat voor jou is neergezonden , zij willen oordeel zoeken bij de taghout terwijl ze bevolen zijn om hem te verwerpen en de shaytaan wil ze ver doen afdwalen). En hij heeft duidelijk gemaakt dat niemand een gelovige is totdat hij de taghout verwerpt in zijn woorden: فمن يكفر بالطاغوت ويؤمن بالله فقد استمسك بالعروة الوثقى ( en wie de taghout verwerpt en gelooft in Allah waarlijk hij heeft de stevigste houvast gegrepen) en uit deze eis wordt begrepen dat wie de de taghout niet verwerpt de stevigste houvast niet heeft gegrepen en het is zoals hier staat wie de stevigste houvast niet heeft gegrepen hij is afgezonderd van imaan ( het geloof) omdat het geloof in Allah de stevigste houvast is en het is onmogelijk om het geloof in de taghout daarmee te verenigen; omdat het ongeloof in de taghout een voorwaarde is van het geloof in Allah of een pilaar ervan zoals duidelijk is in Zijn woorden:  فمن يكفر بالطاغوت ( en wie de taghout verwerpt) (Adhwaae al bayaan: pagina 244 t/m 245 tafsir surat an-nisaa)

وقال عليُّ بْنُ أبي طالبٍ : حقٌّ على الإمام أن يَحْكُمَ بما أنْزَلَ اللهُ ، ويُؤَدِّي الأمَانَة ، فإذا فَعَلَ ذلك؛ حَقَّ علي الرَّعِيَّةِ أنْ يَسْمَعُوا ، وَيُطِيعُوا .

‘Ali ibn abi Taalib (radhia Allahoe ‘anhoe) heeft gezegd: Het is een plicht voor de imam om met hetgeen  Allah heeft neergezonden te oordelen en om de amanah terug te geven, als hij dat heeft gedaan; is het een plicht voor zijn volk om te luisteren en te gehoorzamen. (Al lubaab fie ‘uloom al kitaab: pagina 212 tafsir surat an-nisaa)