al Abasa; (80:1-15) - Oktober

De aanleiding voor de openbaring van deze verzen is dat er een blinde man onder de gelovigen naar de Profeet (vrede zij met hem) kwam voor het stellen van vragen en het krijgen van onderwijs. Tegelijkertijd kwam er ook een rijke man naar hem (vrede zij met hem). Aangezien de Profeet (vrede zij met hem) gebrand was op het leiden van alle mensen, wendde hij zich tot de rijke man en keerde hij de blinde man de rug toe, hopende dat de rijke man geleid zou worden. Dit werd hem door Allah verweten op een aannemelijke wijze. Hij zei (interpretatie van de betekenis): “Hij fronste en keerde zich af. Omdat de blinde tot hem kwam.”

Vervolgens laat Allah, de Verhevene, weten waarom de blinde man naar de Profeet (vrede zij met hem) kwam, zeggende (interpretatie van de betekenis): “En wat doet jou weten? Wellicht kwam hij om zich te reinigen, ” van kwalijk gedrag en om zich een verheven karakter toe te eigenen.

‘Of om zich te vermanen. Wellicht zal de vermaning hem baten.  Wat betreft degene die denkt het zonder (Allah) te kunnen stellen. Hem kom je tegemoet. Terwijl jij niet verantwoordelijk wordt gehouden voor hem als hij zich niet reinigt. En wat betreft degene die zich tot jou snelt. Terwijl hij vreest. Hem schenk je geen aandacht.’ Dit is een belangrijk punt, omdat het hier gaat om de kern van de zending van de Boodschappers en het hoofddoel van iedere prediker, namelijk: degene die jou benadert voor kennis heeft meer recht op jouw aandacht dan degene die zich afwendt, geen interesse toont en jou niet om een religieuze uitspraak vraagt. Dit omdat hij hier simpelweg geen belangstelling voor heeft en ook ben jij in geen enkel opzicht verantwoordelijk voor de slechte daden die hij verricht. Dit wijst tevens op de bekende stelregel: een onzekere zaak wordt niet verkozen boven een zekere zaak en een onzeker profijt wordt niet verkozen boven een zeker profijt.

Hieruit kunnen wij ook concluderen dat een leraar meer aandacht dient te schenken aan een ijverige leerling, dan de rest.

‘Welnee! Waarlijk het is een vermaning,’ die van Allah afkomstig is om de dienaren te vermanen, te onderwijzen en het rechte Pad te verduidelijken. Wanneer dit is gebeurd, ‘wie dan wenst, laat zich hierdoor vermanen,’ en handelt ernaar. Zoals Allah ook in een ander vers zegt (interpretatie van de betekenis):

“En zeg: ,,De waarheid is van jullie Heer, dus wie wil, laat hem dan geloven en wie wil laat hem dan ongelovig zijn.” (Soerat al-Kahf: 29)

Daarna laat Allah weten waar deze vermaning te vinden is en hoe verheven deze is, zeggende:“(Geschreven) op eerbiedwaardige bladen. Verheven,” qua waarde en status. ‘Gereinigd,’ van alle tekortkomingen en buiten handbereik van iedere shaytaan.

Daarentegen bevindt zij zich ‘In de handen van ambassadeurs.’ En dit zijn de engelen die als ambassadeurs dienen tussen Allah en Zijn dienaren.

‘Eerbiedwaardig.’ Vervuld van het goede. ‘Deugdzaam,’ wat betreft hun harten en daden. Dit alles getuigt van het feit dat Allah, de Verhevene, Zijn Boek beschermt, dat Hij engelen heeft aangesteld als ambassadeurs die eerbiedwaardig, krachtig en godvruchtig zijn. En dat Hij de shayaatien de weg naar dit Boek versperd heeft.