Is tevredenheid met kufr een voorwaarde voor kufr?

Shaykh Hamad bin Ateeq رحمه الله zegt, in zijn antwoord aan degenen die beweren dat wanneer men bepaalde zaken van kufr begaat geen kafir wordt totdat hij tevreden is met zijn hart met deze kufr, het volgende:

"فإن كتاب الله وسنة رسوله صلى الله عليه وسلم وإجماع الأمة قد اتفقت على أن

من قال الكفر أو فعله كََفر ولا يشترط في ذلك انشراح الصدر بالكفر ولايستثنى من

ذلك إلا المكره، وأما من شرح بالكفر صدراً أي فتحه وو سعه وطابت نفسه به

ورضي فهذا كافر عدو لله ولرسوله وإن لم يتلفظ بذلك بلسانه ولافعله بجوارحه، هذا

هو المعلوم بدلالة من الكتاب والسنة وإجماع الأمة

Het Boek van Allah en de soennah van Zijn Boodschapper صلى ا لله عليه و سلم en de consensus van de oemmah zijn het erover eens dat iedereen die kufr uitspreekt of doet – wordt daarmee kafir en dat daarvoor geen voorwaarde wordt gesteld van tevredenheid met kufr met zijn hart. Hiervan is alleen de gedwongene vrijgesteld.[1] En wat betreft diegene die zijn borst wijdverspreid heeft in zijn kufr dus hij is tevreden met deze kufr – zo iemand is kafir, de vijand van Allah en de vijand van Zijn Boodschapper صلى ا لله عليه و سلم, ook al heeft hij dit niet uitgesproken met zijn tong of gedaan met zijn ledematen. Dit is datgene wat bekend is met bewijs vanuit het Boek en de soennah en de consensus van de oemmah.[2]

[1] Toevoeging auteur: de gedwongene wordt dus vrijgesteld van kufr of shirk bij dwang MAAR zijn hart dient wel rustig in geloof te verblijven en is het niet toegestaan om zelfs onder dwang tevreden te zijn met de begane kufr of shirk

[2] Ad Difa’ ‘an Ehlis-Soennah wal-Itttiba’, pagina 22-23, drukkerij Darul-Qur’anil Kariem