Verzet tegen de boodschap

Abdullah en Ibrahiem, de zonen van AbdulLateef en Sulaymaan bin Sahmaan, moge Allah tevreden zijn met hun allemaal, zeggen: ‘Essentie van Islam met welke Allah Zijn profeten heeft gezonden en waartoe zij hebben opgeroepen presenteert zich in verplichting van aanbidding aan Allah de Enige welke geen partners heeft, oprechtheid in het vervullen van daden omwille van Hem en dat er geen shirk wordt gepleegd in Zijn verplichte recht, omwille van welke van Zijn schepselen dan ook of dat hij gekarakteriseerd wordt met welke van Allah’s eigenschappen dan ook of attributen van Zijn Majesteit.’

Degene die zich verzet tegen datgene waarmee zij kwamen of het negeert of het beschouwt als leugens, hij is een verdwaalde kafir ook al zegt hij ‘Laa ilaaha illallah’ en beweert hij moslim te zijn. Want datgene wat hij toont van shirk vernietigt datgene wat hij uitspreekt van Tawheed. Daardoor zal het enkel uitspreken van ‘Laa ilaaha illallah’ hem niet baten want hij heeft iets gezegd waarmee hij niet handelde noch was hij overtuigd in datgene wat deze woorden bevelen.[1]

وقال عبد الله وإبراهيم ابنا عبد اللطيف، وسليمان بن سمحان - رحم الله الجميع-:

حقيقة الإسلام التي بعث الله بها رسله الكرام، ودعوا إليها تتمثل في: وجوب عبادة الله وحده لا شريك له، وإخلاص العمل له، وأن لا يشرك في

واجب حقه أحد من خلقه، وأن يوصف بما وصف به نفسه من صفات الكمال ونعوت الجلال.

فمن خالف ما جاءوا به، ونفاه وأبطله، فهو كافر ضال، وإن قال: لا إله إلاَّ الله، وزعم أنه مسلم، لأن ما قام به من الشرك يناقض ما تكلَّم به من كلمة التوحيد، فلا ينفعه التلفظ بقول: لا إله إلاَّ الله، لأنه تكلَّم بما لم يعمل به، ولم يعتقد ما دلّ عليه»

[1] Aqidetu Muwahhidien, pagina 451