Voorwaarden voor geldigheid van Islam en zijn acceptatie

قال الإمام محمد بن عبد الوهاب - رحمه الله تعالى-:
اعلم رحمك الله: أن دين الله يكون على القلب بالاعتقاد، وبالحب والبغض، ويكون على اللسان بالنطق وترك النطق بالكفر، ويكون على الجوارح بفعل أركان الإسلام، وترك الأفعال التي تكفر، فإذا اختل واحدة من هذه الثلاث، كفر وارتدَّ.
مثال عمل القلب: أن يظن أن هذا الذي عليه أكثر الناس من الاعتقاد في الأحياء والأموات حق، ويستدل بكون أكثر الناس عليه، فهو كافر مكذِّب للنبي ، ولو لم يتكلَّم بلسانه، ولم يعمل إلاَّ بالتوحيد، وكذلك إذا شط، لا يدري من الحق معه، فهذا لو لم يكذب فهو لم يصدق النبي ، فهو يقول

عسى الله أن يبيِّن الحق، فهو في شك، فهو مرتد ولو لم يتكلَّم إلاَّ بالتوحيد.
ومثال اللسان: أن يؤمن بالحق ويحبه، ويكفر بالباطل ويبغضه، ولكنه تكلَّم مداراة لأهل الأحساء، ولأهل مكة أو غيرهم بوجوههم، خوفًا من شرِّهم؛ وإما أن يكتب لهم كلامًا يصرِّح لهم بمدح ما هم عليه، أو بذكر أنه ترك ما هو عليه، ويظن أنه ماكر بهم، وقلبه موقن أنه لا يضره، وهذا أيضًا لغروره.
وهو معنى قول الله تعالى: ﴿مَن كَفَرَ بِاللّهِ مِن بَعْدِ إيمَانِهِ إِلاَّ مَنْ أُكْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالإِيمَانِ﴾، إلى قوله: ﴿ذَلِكَ بِأَنَّهُمُ اسْتَحَبُّواْ الْحَيَاةَ الْدُّنْيَا عَلَى الآخِرَةِ﴾ [النحل: 106، 107]، فقط لا لتغير عقائدهم.
فمن عرف هذا، عرف أن الخطر، خطر عظيم شديد، وعرف شدة الحاجة للتعلم والمذاكرة، وهذا معنى قوله في الإقناع في الردة، نطقًا أو اعتقادًا أو شكًا أو فعلاً، والله أعلم»

Imam Muhammad bin AbdulWahhab rahimahullah zegt: ‘Weet, moge Allah je genadig zijn, dat de religie van Allah is: - in het hart met overtuiging betreffende liefde en haat. – op de tong met het tonen van Imaan en het verlaten van uitspreken van kufr. En met ledematen is: het verrichten van arkaan van islam en het verlaten van daden van kufr. Dus als één van deze drie zaken ontbreekt dan heeft men ongeloof gepleegd en verlaat de islam.

Een voorbeeld van daden in het hart is het denken dat datgene correct is waar de meerderheid van de mensen van overtuigd is, betreffende de levenden en de doden, met als bewijs dat de meerderheid van mensen op die mening is. Zo iemand is kafir die de profeet salAllahu alayhi wa sallam in een leugen drijft, ook al spreekt hij dit niet uit met zijn tong en handelt hij niet anders dan volgens Tawheed. Zo ook als hij twijfelt, niet wetend wie de waarheid bezit, ook al beschouwt hij de profeet salAllahu alayhi wa sallam niet als leugenaar. Hij zegt dan: ‘Allah zal duidelijk maken wie de waarheid bezit.’ Dus, met zulke twijfel, zo iemand is murtad (afvallige) ook als spreekt hij niets anders uit dan Tawheed.

Een voorbeeld van daden van de tong is dat hij gelooft in de waarheid en dat hij ervan houdt, dat hij kufr verwerpt en het haat, maar dat hij spreekt zodat hij de bewoners van Ihsaa, bewoners van Mekka en andere plaatsen zou vleien, vanwege hun status en omdat hij bang is voor hun slechtheid. Als hij een artikel schrijft waarin hij hun en hun standpunten prijst of dat hij noemt dat hij verlaten heeft datgene waar hij op was, denkend dat hij ze zo zal belazeren, met overtuiging dat dit hem niet zal schaden – ook dit is een teken van zijn verwarring en waanvoorstelling.

Dat is de betekenis van de woorden van Allah:

Wie Allah verwerpt, na te hebben geloofd - behalve hij die wordt gedwongen terwijl zijn hart in het geloof vrede blijft vinden - en zijn hart voor het ongeloof opent, op hem rust de toorn van Allah; en er zal een grote straf voor hem zijn. Dit komt doordat zij het tegenwoordige leven boven het Hiernamaals hebben verkozen, en omdat Allah het ongelovige volk niet leidt. (soerah an Nahl; 16:106-107)

…niet omdat zij hun overtuiging wilden veranderen. Degene die dit leert zal begrijpen dat de gevaren groot en ernstig zijn en zal het belang van kennis opdoen en waarschuwen begrijpen. Dit is de betekenis van zijn, rahimahullah, woorden: overtuiging in afvalligheid, met spraak, met overtuiging, met twijfel of met daden en Allah weet het het beste.

ad Durar as Saniyyah 10/87-88